اي نشسته درخيال من، فراموشم مكن

با فراموشي و تنهايي، هم آغوشم مكن

زندگاني مي كنم چون شعله با خود سوختن

زنده ام با سوز و ساز خويش، خاموشم مكن

مي تراود تا شراب بوسه از جام لبت

از شراب تلخ تنهايي قدح نوشم مكن

دودم و از شعله دارم دامني رنگين به بار

اين شرر از من مگير از نو سيه پوشم مكن

چون صبا در جستجوی خود به هر سويم مكش

همچو گيسوي سياهت خانه بر دوشم مكن

اين دل درد آشنا را در شرار غم بسوز

هر چه مي خواهي بكن اما فراموشم مكن

باز اين دل شكسته هواي گريه دارد

باز اين صداي خسته آهي چو ناله دارد

باز اين نگاه غمگين چشم ره تو دارد

باز اين غروب دلگير، افسوس سينه دارد

امشب دل من گرفته و غمگین است

این بغض همیشگی من سنگین است

شب سرد وزمین و آسمان مهتاب است

این دل به هوای دیدنت بی تاب است

آخرین خاطره...

                                غروب شد، خورشید رفت آفتابگردان به دنبال خورشید می گشت ناگهان
ستاره چشمک زد آفتابگردان سرش را پائین انداخت... گل ها هرگز خیانت نمی
کنند.

           آنگاهکه بادستانت واژه عشق را برقلبم نوشتی سواد نداشتم ، اما
به دستنانت اعتماد داشتم. حال سواد دارم اما دیگر به چشمان خود اعتماد
ندارم.

باورم کن بی تو تنهام

تو نباشی سرد دنیام

بزار أدما بدونند

عاشقم عاشقی رسوا

در جوار ساحل آرامیده ام

سرخی را می نگرم

غروب را ورق می زنم در دفتر آسمان

دل به صدای پرندگان سپرده ام

خاطرات را خط می زنم

اشک من جوهر قلم  

سفری در پیش دارم

عاشقي را تنها شرط ناله و فرياد نيست تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست ساقيا امشب صدايم با صدايت ساز نيست يا که من بسيار مستم و يا که تو سازت ساز نيست

خنجر عشق قلبم را شكافت تا قطرهاي از خونم را به عنوان سلام به تو تقديم كنم عزيزم تو را به جرم نگاهت تو را به زيباييت در زندان قلبم محكوم به حبس ابدمي كنم مگر اينكه در دادگاه عسق من اعتراف كني كه دوستت دارم

                                        این گل تقدیم به بهترین دوستم

                         ستاره

                       i love you                   

 نام هر گل و زيبايي در طبيعت است را روي شما مي‌گذارند

ميگن غرورت رو به خاطر اونيکه دوستش داري بشکن ولي اوني رو که دوستش داري به خاطر غرورت نشکن

اگر کلید قلبی را نداری قفلش نکن ، اگر کسی را دوست داری خردش نکن ! اگر دستی را گرفتی رهایش نکن !

چه زيباست بخاطر تو زيستن و برای تو ماندن و به پاي تو سوختن و چه تلخ و غم انگيز است دور از تو بودن برای تو گريستن و به عشق و دنيای تو نرسيدن ... ای كاش ميدانستی بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه ناشكيباست ...